Sonsuz Ark/ Evrensel Çerçeveye Yolculuk
"Güzel bir akşamdı, dingin doğanın karanlığından gelen esinti mangaldan çıkan dumanı dağıtıyordu uzaklara doğru. Ağaçların hışırtısı hafif çatal tıkırtılarına karışıyor, arada bir ‘Anne bana da!’ diyerek ağzına bir parça et atmak isteyen çocukların sesi hayat denen nimetin güzelliklerini hatırlatıyordu herkese."
Karım
sessizce elimden havluyu aldı ve dikkatle gözlerime baktı, yüzüme dokundu ve tekrar
sordu: ‘İyi misin?’
Ben de elimle yüzüme dokunan elinin sırtına dokundum hafifçe. ‘Hayır!’ dedim gözlerine bakarak. ‘İyi değilim, ama bunu da Allah’ın izniyle aşacağımı biliyorsun. Sen nasılsın, bebek nasıl?’









