SA6888/KY27-ŞT81: Halk İçinde Hakk ile Hemhal Bir Derviş: Erzurum Ulu Camii

"Bütün albenisine, çoğunluğu esnaftan müteşekkil cemaatinin bolluğuna, genişliğine, büyüklüğüne ve merkezi konumuna rağmen sanki hiçbir zaman bu halini bozmayacak, hep öyle sessiz ve sakin kalacak bir duruşla bakar Erzurum'a Ulu Camii…"

Cumhuriyet Caddesi'nin bitimine doğru, Tebrizkapı'ya, elli adım, bilemediniz yüz adım kala Çifte Minareli Medrese'nin hemen yanı başında müştemilatı kendinden menkul bir ulu mekan vardır Erzurum'da.

Sanki biten caddenin sınırını belirliyormuşçasına tam ortasında durduğu gürültü ve kargaşadan uzak kalmak isteyen bir derviş gibi hem şehrin içinde hem şehirden uzak ama bir o kadar da gözünü  şehirden ayırmayan  bir büyükbaba misali muhkem ve emin bir hali vardır bu ulu mekanın.

SA6635/KY27-ŞT75: Gönül Coğrafyamızın Sesi, Kanatlarımızda Süzülen Rüzgârımız Türküler

"Kanatları halkın içiyle, dışıyla, her bir şeyiyle işlenmiştir türkülerin."

Türkülerimiz bir yandan geçmiş zamanların sadece geçip gitmekle kalmayıp, iz bırakarak yaşanmış bir canlı belge olmasını sağlamış; bir yandan da bütün canlılığıyla o belge üzerindeki en küçük kayıt noktasına kadar benimsenen bir zaman, mekan ve insan birlikteliğinin aritmetiğini de koymuştur ortaya. 

Bu güzelim topraklarda, senin, benim, onun, bunun, şunun ya da bir kavmin ya da bir kabilenin ya da bir başka öznenin tek başına sahip çıkıp ‘benim’ diyemeyeceği; ama son tahlilde ve çok daha derin bir bağlamda herkesten ve her şeyden çok sahip çıkıp ‘benim’ diyebileceği yegane şey, türküdür, türkülerimizdir…