Sonsuz Ark/ Evrensel Çerçeveye Yolculuk
"Bütün oda, küçük büyük herkesi bir kahkahadır tuttu. En çok Sakinê gülüyordu."
Yalnız bir kadındı Sakinê. Yalnız ve yaşlı. Yüzü, gözlerinden yanaklarına doğru açılmış derin yarıklarla doluydu. Alnı, çenesi, elleri yaşlı bir ağaç kabuğunu andıracak denli morlu allı çizgiler ve kabarıklarla kaplıydı. Ama tenin bu amansız yaşlılığına karşın gözlerinde insanı hayrete düşüren bir çocuksuluk vardı. Hatta iyice sertelmiş tenine rağmen konuşurken, sık sık yüz kaslarına, yanaklarına ve ağzının kıvrımına yansıyan mutluluk ve uçarılık ifadeleri şaşırtıcı derecede canlıydı.
