“Sebepsiz durup dururken,
belki uyurken.. fırlarsın.. yüreğin öyle tatlı çarpmaktadır ki Leyla’dan
olduğunu anlarsın..”
Damdan düşer gibi sormuştu:
“Sen hiç âşık oldun mu?”
Doğrusu şaşırdım bile diyemem. Biraz edepsizce bir tavır gibi
gelmişti. Daha belki yarım saati bile doldurmamıştı tanışıklığımız; bu ne
cüretti? Kalkıp gitme cesaretini bulamadım kendimde. Böyle patavatsız insanlar
çokça mıdır? Hep de bana denk gelir. Piyangodan çıkar gibi. Elbet büyük
ikramiye değil. Amorti. İnsanın canını yakan yani.
Kurduğunuz hayaller çocukların kumdan kaleleri kadar bile
dayanıklı çıkmamıştır. Sinirlenirsiniz, belli etmezsiniz. Arsız bir umut usulca
ilişir yakanıza. Baka kalırsınız.. gözleriniz biletçi arar. Değiştirseniz mi,
paranızı mı alsanız?