"Fesat ehlinin belki de tek gıdası bizim aceleciliğimiz. Aceleciliğimizin kurbanı olduk. Sabrı unuttuk."

Fesat ehli için tüm şartlar müsait. Bir mürekkep damlası gibi yayılıyor yapıp ettikleri fesat ehlinin. Heyhat kim anlar bu benzetiden? Ne mürekkep kaldı, ne okka ne dolma kalem ne onları tutan el ne de temiz bir sayfa. Hepsi sanal. Yazı dahi sanal alemin bir parçası oldu. Fesat ehli için bundan daha müsait zamanlar olabilir mi?















