25 Haziran 2019 Salı

SA7780/SD1411: Trump, Putin ve Yeni Soğuk Savaş/ 4. Karma Savaş

Sonsuz Ark'ın Notu:
Aşağıda çevirisini yayınladığımız analiz New Yorker editörü, yazarı ve muhabiri olan Evan Osnos, David Remnick ve Joshua Yaffa'ya aittir ve 'kasıtlı zihinsel dizinler' oluşturmayı amaçlayan bir belgesel niteliğindedir. Sahnede gördüklerimizin birbiriyle olan ilişkisini anlamaya çabalarken 'bizi yönetmeye çalışan' analizin, Amerikan-Rus ortak politikalarının nasıl oluşturulduğunun anlaşılması için yardımcı olacağına inanıyoruz. Seçilmesi neredeyse imkansız olan Donald Trump'ın seçilmesi ve planlanan 2030 Kaos döneminin realize edilmesi için soğuk savaş döneminde olduğu gibi ABD-Rus işbirliği gerekliydi ve bununla birlikte dünya gerçek bir baskı dönemini sıcak savaşlarla daha derinden yaşayacaktı. Nihayetinde, 2017'den bu yana ABD Başkanı Trump ve çevresindekilerin, 2016 seçimlerinde Rusya ile bağlantılarını inceleyen Özel yetkili Savcı Robert Mueller, Mayıs 2019'da soruşturmanın kapandığını ve görevi bıraktığını açıkladı. Dosyanın kapanması Trump'ın Amerikan politikalarının bir parçası olduğunun da kanıtıydı. Beş bölümde yayınlayacağımız 'Trump, Putin ve Yeni Soğuk Savaş' başlıklı bu analizin içeriği ve içeriğin manipülatif profesyonel niteliği göz önünde bulundurularak dikkatle incelenmesi gerektiğini düşünüyoruz.
Seçkin Deniz, 25.06.2019

Trump, Putin, and the New Cold War

4. Karma Savaş


Putin nadiren bir bilgisayar kullanıyor, ancak ülkesini dijital çağa taşıdı. Rusya bir zamanlar teknolojik olarak geride kalmıştı: Sovyetler, 1990’a kadar küresel İnternet’e bağlanmadı ve devlet güvenlik hizmetleri, gelişen teknolojiye karşı şaşkına dönmüştü:  Andrei Soldatov ve Irina Borogan tarafından yayınlanan “The Red Web”e göre, ajanlar Rusya’nın ilk ticari İnternet Servis Sağlayıcısı Relcom’dan, ağdan geçen her iletişimin yazdırılmasını istediler. (Mühendisler isyan etti ve emir iptal edildi.) 


Bununla birlikte, 1996’ya gelindiğinde, Rusya’daki yeni nesil hackerlar, Amerika’nın askeri ağına yönelik devlet destekli ilk nüfuzunu sağladılar, askeri-donanım tasarımları, askeri tesisat haritaları ve birlik yapılandırmaları dahil on binlerce dosyaya göz attılar.


General Valery Gerasimov, Moskova’nın “karma savaş” stratejisinin bir üssü oldu

2008 yılında,  Fred Kaplan tarafından yazılan bir siber savaş tarihi kitabı olan Dark Territory-Karanlık Bölge” ye göre, Rus hackerlar, Pentagon yetkililerinin neredeyse imkansız olduğunu düşündüğü bir başarıya imza attılar: kamuya açık İnternet ile bağlantısı bile olmayan gizli bir ağı ihlal etmek. Anlaşılan, Rus casusları ABD’li bir erkek veya  kadın askerin bir tane alacağı ve güvenli bir bilgisayara yerleştireceği Kabil’deki nato merkezinin yakınındaki perakende kiosklarda virüslü stoklara sahip zahmetsiz sürücüler elde etmişti. Son on yılda siber taktikler, Rusya'nın komşuları üzerinde etki yaratma çabalarının önemli bir bileşeni haline geldi.

2007 ilkbaharında bir akşam geç saatlerde Estonya Cumhurbaşkanı Toomas Hendrik Ilves, evinde dizüstü bilgisayarını kullanmak istedi. Online olmakta zorlandı. Haber siteleri kapalıydı. Bankalar çökmüştü. Hükümet siteleri kapalıydı. Başkan bunun bir çeşit teknik aksaklık olması gerektiğine karar verdi. “İlk tepki 'Biz saldırı altındayız' değildi” demişti sonraki zamanlarda. Ancak birkaç aramadan sonra, birinin Estonya'nın temel varlıklarından birine saldırdığını fark etti.


Skype'ın doğduğu yer ve diğer teknoloji firmalarının evi olan Estonya, teknoloji çevrelerinde “eStonia” olarak bilinir; dünyanın en kablolu ülkelerinden biridir. Ancak Estonya, İkinci Dünya Savaşı döneminden kalma bir Sovyet askerinin heykelini başkent Tallinn'in dışına çıkarma planları üzerine Rusya ile bir anlaşmazlık yaşamıştı.. Estonlar, onu bir işgal sembolü olarak görüyorlardı. Rus hükümeti halka açık bir şekilde hareket etmenin tarihe ağır bir hakaret  ve “Estonyalılar için felaket” olacağı konusunda uyarmıştı.


27 Nisan'da, heykel taşındı. Neredeyse hemen, Rusça sohbet odalarındaki yorumcular amatör bir bilgisayar korsanı olarak nasıl “senaryo kiddie” olunacağına dair talimatlar yayınladılar. Saldırganların, tam olarak Estonya'nın sitelerini “çökertmeleri” gerekmedi; iki hafta boyunca süren, “dağıtılmış hizmet reddi” (“DoS”) saldırısı ile basitçe onlara saldırdılar. Müfettişler saldırının kaynağını asla belirleyemedi, ancak 2016 Ekim ayında Cumhurbaşkanlığı'ndan ayrılan Ilves, bunun Rus hükümet üyeleri ile organize suç arasında bir ittifakın sonucu olduğuna inanıyordu. “Ben buna kamu-özel ortaklık diyorum” dedi. “Gangsterleri yöneten bir devlet oyuncusuydu.”


Her ne kadar olay uluslararası manşetlerde zaruri olarak  yer alsa da, 
 siyasi amaçlı devlet destekli bir siber saldırı olarak bu bir dönüm noktası olayıydı. Obama yönetimindeki siber politikalardan sorumlu kıdemli bir Pentagon yetkilisi olan Michael Sulmeyer, "Estonya'ya yapılan saldırısının gösterdiği şey, Rusya'nın algılanan siyasi sorunlara karşı yeni ama agresif bir şekilde tepki vereceği idi." Dedi. “Rahatsız edici davranış neydi? Estonlar bir heykel taşıdı.”

Rusya, savunma çevrelerinde, hırs, teknik zekâ ve hız bakımından ün kazanıyordu. Estonya saldırısından sadece bir yıl sonra, Güney Osetya bölgesinde Gürcistan'la yaşanan bir çatışma sırasında, Rus tankları ve uçakları, hackerların hükümete, medyaya ve bankalara hizmet veren elli dört Web sitesine girdiği anda tartışmalı bölgeye geçtiler. Askerî bilgileri çaldılar ve Gürcistan İnternetini hareketsiz hale getirdiler. Gürcü subaylar birliklere emir göndermek için bir yol alıyorlardı ve şaşkın vatandaşların neler olduğunu öğrenmelerinin herhangi bir yolu yoktu.


Gürcistan olayında, “Siber faaliyetlerle evli geleneksel kara operasyonlarını ilk kez gördünüz” demişti Sulmeyer, “Bu tekniklerin birleşik operasyonlarda yararlı olabileceğine dair bir anlayış olduğunu değil, Rusların bunları yapmaya istekli olduklarını gösterdi. Bu adamlar bunu uyguladılar."



"Teşekkürler, ama ben iyiyim."

Buna rağmen Kremlin'deki Rus askeri planlamacılar ve yetkililer, Gürcistan'ı uluslararası propaganda alanında bir başarısızlık olarak görüyorlardı. Rusya askeri olarak galip gelmesine rağmen, zaferin propagandası ilk dakikalardan itibaren Gürcistan tarafından gölgede bırakıldı. Rusya için beş günlük ihtilafın, “Bilgi Alanındaki Toplam Yenilgiyi” temsil ettiğini ifade ediyor, şu anda Askeri Bilimler Akademisi'nde profesör olan Rus Ordusundan emekli general Pavel Zolotarev. 


Rusya'nın on 1990'lı yıllarda ulusal güvenlik doktrini taslağının hazırlamasına yardım eden Zolotarev, "Televizyonumuz bombardımanın nasıl başladığını, Gürcü kuvvetlerinin saldırılarını ve benzeri şeyleri gösterdi." diyordu. “Bu fotoğraflar iki gün sonra Batı’da gösterildi; ama sanki bombardımanı Rusya yapıyor, Gürcistan’a saldırıyordu.”  Rus generaller bu dersi ciddiye aldılar ve “bilgi savaşı” yapmak için medyayı ve diğer enstrümanları nasıl kullanacaklarını araştırmaya başladılar, daha sonra Ukrayna'da ve ardından Suriye'de öğrendiklerini uygulamaya koydular.

Bu arada ABD de önemli bir siber savaş başarısı elde etti. 2008'de, İsrail istihbaratına paralel olarak ABD, İran’daki santrifüjlerin kontrolden çıkmasına neden olmak ve böylece nükleer gelişimini  geciktirmek için tasarlanan Stuxnet olarak bilinen bir “solucanı” kullanarak başka bir ülkenin kritik altyapısına ilk dijital saldırıyı başlattı.


Ancak diplomatik kaygılar, ABD’nin bazı aktif tedbirleri almasını engelledi. Obama yönetiminin, artan gerginliklere rağmen, anlaşmalar imzalamak ve belirli konularda işbirliği yapmak gibi Rusya ile sorunları “sıfırlama” politikası vardı. Pentagon yetkilisi Evelyn Farkas, “Siber, Rusya ile çalışmaya çalıştığımız bir alandı” diyor. “Bu bir ironiydi. Rusların büyük casuslarıyla buluşuyor, siber için bir çeşit silah kontrolü geliştirmeye çalışıyorduk.”


Robert Knake, 2011 yılında Ulusal Güvenlik Konseyi'ne siber güvenlik politikasının direktörü olarak atandığında, Beyaz Saray'ın Çin Karşıtı Atak (Counter-Chine) Stratejisi olarak bilinen Çin saldırılarıyla mücadele etmek için resmi bir girişimi oldu. Knake hatırlatıyordu: “Soru şuydu: 'Tamam, şimdi, Rusya'ya karşı plan nedir? Ve İran'a karşı plan?'"


Zorluk, Stuxnet'in ardından ABD'nin İran'ın diplomatik öncelikler konusunda işbirliğine ihtiyacı olmasıydı. 2011'den 2013'e kadar İran destekli hackerlar düzinelerce Amerikan bankasına ve finansal hizmet şirketine sürekli bir DDoS saldırısı düzenlediler ancak ABD, İran’ın nükleer programını durdurmak için müzakere müzakereler yürüttüğü için, aynen yanıt vermedi. Knake, “Bu DDoS saldırısına cevaben öfkeyi açığa çıkarsaydık, İran'la anlaşma yapıp yapamayacağımızdan emin değildir” diyecekti. Obama yönetimi benzer yöntemlerin diğer ülkelere de uygulanma özelliğini koruyabilmesi için sert bir şekilde cevap vermeyi reddetti. Knake, "Bu kurallar grubundan kaybettiğimizden daha fazla değer elde ettiğimizi düşündüğümüz sürece, bu, tanıtmak istediğimiz kurallar kümesidir." demişti.


Rusya’nın Batı’nın kötü niyet araçlarını incelemeye ve anlamaya çalıştığı, onları ülke içinde etkisiz hale getirecek ve yurtdışında uygulamaya koyacak yeni doktrini şekilleniyordu. Bu doktrinin neye benzeyebileceğinin bir göstergesi, Askeri-Endüstriyel Rehber (Military-Industrial Courier)  sayfalarında -Rus askeri stratejistlerinin küçük ama etkili bir okur kitlesine sahip dergisi- Rusya genelkurmay başkanı Valery Gerasimov'un "Öngörülen Bilimin Değeri" başlıklı bir makalesi yayınlandığı zaman ortaya çıktı.


Makale, bir düşmanı asgari maliyetle dengesizleştirecek askeri, teknolojik, medya, siyasi ve istihbarat taktiklerini içeren Batı stratejisinin kabul edilmesini öneriyordu.(Seçkin Deniz'in Notu: Rusya Türkiye'de de  RT, Sputnik gibi propaganda araçlarıyla bu doktrini uygulamaktadır)  “Karma savaş” olarak bilinen strateji, devletlerin nesiller boyunca kullandıkları bir amalgamdı, ancak metin bir efsane statüsünü aldı ve şimdi uluslararası askeri çevrelerde Gerasimov öğretisi olarak tanınıyor.

Gerasimov altmış bir yaşında ve her zaman sert, orman yeşili bir askeri üniforma içinde ve sürekli olarak sarkık bir kaş ile fotoğraflanmıştı. Bir tank komutanı olarak görev yapmıştı ve ardından askeri hiyerarşide hızla tırmanmış, İkinci Çeçen Savaşı sırasında Elli sekizinci Orduya liderlik etmişti.

Askeri-Endüstriyel Rehber'deki makalesinde, Gerasimov, gelecekte, savaşların askeri önlemlere oranla dörtte bir oranında askeri olmayan yöntemlerle sürdürülmesini öneriyordu. Eski, olduğu gibi, muhaliflerin siyasi ve sosyal ortamını yıkma, casusluk, propaganda ve siber saldırılar yoluyla şekillendirme çabalarını içermeliydi.

Arap Baharı'nın gölgesinde yazdığı makalesinde, Libya ve Suriye'de patlak veren anarşi ve şiddetin  baskı ve müdahale kombinasyonu ile engellenmesi sonrasında, “mükemmel bir şekilde gelişen bir devlet, birkaç ay içinde ve hatta günler içinde şiddetli silahlı çatışma arenasına dönüştürülüyor, dış müdahalenin kurbanı oluyor ve kaos, insani felaket ve iç savaş ağına batıyor.” diye yazmıştı. "Bu tür olaylar “yirmi birinci yüzyılın tipik savaşları” idi. Askeri olmayan araçların politik ve stratejik hedeflere ulaşmada rolü arttı ve birçok durumda da silahların kuvvetlerini etkinliklerinde kullandılar.” (Seçkin Deniz'in Notu: Libya ve Suriye ABD-Rus ortak operasyonu ile bu stratejilerin kurbanı oldu, aynı senaryo 2012-2019 yılları arasında Türkiye'de uygulanmak istendi, halkın verdiği güçlü destekle iç savaş Erdoğan liderliğinde engellendi.)

Emekli Rus generali Pavel Zolotarev, Gerasimov’un makalesi yayınlandığında, “Batılı ülkelerin  Sovyet sonrası alanda (her şeyden önce ABD'nin) yaptıkları eylemleri analiz ettik bilgi alanındaki manipülasyonun çok etkili bir araç olduğu sonucuna vardık" demişti. "Eskiden Dede'den kalma yöntemler: broşür dağıtma, bazı basılı materyalleri atma, radyo veya televizyonu manipüle etme” gibi araçlar kullanmak zorundaydık. Fakat birdenbire yeni yollar ortaya çıktı.”

Gerasimov’un reçetelerinin uygulamaları, bir yıl sonra, Rusya’nın, ABD yetkililerini şaşırtan ve uluslararası hukuka aykırı bir şekilde uyguladığı hızlı bir operasyonla Kırım’ı topraklarına eklediği zaman ortaya çıkmaya başladı. Rus propagandası, Kiev’de Ukrayna’nın siyasi liderlerine karşı temkinli ve Rusya ile derin, tarihi bağları olan bir nüfusta Moskova yanlısı duygular uyandırdı. Tanımlanamayan askerler (“küçük yeşil adamlar”) Kırım'daki Ukrayna üslerini kuşattı ve birkaç gün içinde Rusya acımasızca organize olmuş, sahne yönetimli bir referandum düzenledi.

Yeni teknolojilerin yükselişiyle bile, bu tür işlemlerle ilgili gerçekler değişmedi. Bunlar zaten köpüren bir tencereyi karıştırmaktan başka hiçbir şeyden herhangi bir şey çıkarmayacak kadar azdı. ABD'de, Demokratların hacklendiği iddiası gibi bir strateji sadece mevcut bir kargaşa ve güvensizlik durumunu derinleştirme çabasıydı. Askeri bir araştırma enstitüsü başkanı ve Gerasimov'un sıkça konuştuğu Moskova'daki Askeri Bilimler Akademisi üyesi Alexander Sharavin, “Bir şeyin olması için bir kerede birçok faktör bir araya gelmek zorunda” demişti. “Örneğin, İngiltere’ye gidip Kraliçenin kötü olduğunu söylerseniz, hiçbir şey olmaz, devrim olmaz, çünkü gerekli koşullar yoktur;  bu işlem için mevcut bir arka plan yoktur. Amerika'da bu ön koşullar vardı.”

Rusya ile gerginlikler Ukrayna ve Suriye'deki ihtilafların üzerine çıktıkça, 2014'ün başlarında ABD, Moskova siyasetinde yaygın olarak kullanılan bir taktik sonucu sarsıldı: sızıntı silahı. ABD ve Avrupa Birliği, Ukrayna’daki potansiyel bir geçiş hükümetinin ayrıntılarını tartışırken, Rusya başbakan yardımcısı, kısa bir süre sonra YouTube’a gönderilen ve ABD Dışişleri Bakan Yardımcısı Victoria Nuland ile Ukrayna’daki ABD Büyükelçisi meslektaşı Geoffrey Pyatt arasında, kısa bir süre önce yapılan bir konuşma kayıtlarına atıfta bulundu. Nuland'ın “E.U.’yu siktir et” dediği duyuluyordu; Rusların bildiği bir ayrıntı Amerikalılar ve E.U. muadilleri arasında zorluklara neden oluyordu.

Dışişleri Bakanlığı, sızıntıya “Rus ticaret zekasında yeni bir düşük seviye” dedi. Rusya’ya ne tür bir ceza kesileceği sorulduğunda, Obama yönetiminin Moskova Büyükelçisi Michael McFaul, “Bildiğim kadarıyla hiçbir şey yoktu. Bence bu bir hataydı.” demişti. Obama’nın danışmanı Benjamin Rhodes, Rusya’nın saldırganlığının Kiev’deki Maidan Meydanı’ndaki ilk gösterilerden bu yana hız kazandığını söylemiş  ve“Tarih kitapları yazıldığında, Maidan'da geçen birkaç haftanın sonucu olarak, Maidan'dan Soğuk Savaş tarzı bir yarışma olmaktan çok daha büyük bir anlaşmanın yapıldığı yer olarak söz edilecek"  diyerek devam etmişti: “Putin’in normlara uyma isteksizliği bu noktada başladı. Kışkırtıcılıktan, herhangi bir uluslararası sınıra saygısızlığa geçti.”

2014 sonbaharında, 'Dukes- Dükler' olarak bilinen hack grubu, ABD Dışişleri Bakanlığı'ndaki gizli bir bilgisayar sistemine girdi ve bir kontrol görevlisinin sisteme “sahip olması” için yeterince kontrol sağladı. Güvenlik çevrelerinde, aynı zamanda 'Cozy Bear-Rahat Ayı' olarak da adlandırılan Dukes'in Rus hükümeti tarafından yönlendirildiğine inanılıyordu.

Rusya’nın devlet siber savaşçıları ekibinin büyüklüğü ve bileşimi hakkında çok az şey biliniyor. 2013 yılında, Rusya Savunma Bakanlığı, “bilimsel” ve “bilgi işlemleri” taburları oluşturduğunu açıkladı. Bir savunma görevlisi daha sonra amaçlarını “muhtemel düşmanın bilgi ağlarını bozmak” olarak açıkladı. 

Bilgi güvenliği ve siber suç konusunda uzman ve Moskova merkezli araştırma enstitüsü PIR Merkezinde bir danışman olan Oleg Demidov, “O zaman bu fikir kahkahalarla karşılanmıştı. Ancak bu gerçek bir şeydi, bu birimler gerçekten kuruldu ve ülkenin önde gelen teknik üniversitelerinin mezunları buralarda görevlendirildi.” diyecekti. Ertesi yıl, Rus ordusu genç programcıların işe alımını genişletti; “Rusya Federasyonu Araştırma Filosu” adlı sosyal medya reklamları, ağır metal müziği eşliğinde tüfeği bırakıp klavyeye dönen bir asker fotoğrafı içeriyordu.

Emekli bir K.G.B. Albayı kısa bir süre önce Ogonyok dergisine, Rusya’nın askeri ve güvenlik operasyonlarında çevrimiçi çalışan binlerce kişinin olduğunu söyledi. Geçen Kasım ayında saygın bir online yayın olan Meduza'da çıkan ayrıntılı bir rapora göre, birkaç yüz teknik uzman, devlet siber ekipleri için çalışmak üzere ticari şirketleri terk etmişti.

Bir Savunma Bakanlığı sözcüsü, bir Meduza muhabirine konunun gizli olduğunu söyledi ve sorulan herhangi bir ayrıntıyı onaylamayı reddetti, “Kimse bu yöntemleri nasıl uygulayabileceğimizi göremez” dedi ve yayın için karşı uyarıda bulundu: “Başka bir şey yapma riskini almayın, yapmayın. Kendinizi artı işaretlerinin içine sokmayın.”

Dışişleri Bakanlığı'na girdikten sonra, Dukes, Devlet Başkanı Putin'in yönetim ofisine hizmet veren gizli bir bilgisayar ağına geçti. (Ağ, örneğin, hareketlerin ayrıntılarını yönetir.)

Şubat 2015’te, Rus saldırılarının hassas politik hedeflere yoğunluğunun artması sonrası Washington’da alarm zillerini arttırdı ve ulusal istihbarat yöneticisi Clapper, Senato’ya “Rus siber tehdidinin daha önce değerlendirdiğimizden daha şiddetli” olduğunu duyduğunu söyledi.

Avrupalı ​​yetkililer benzer kaygıları dile getiriyorlar. Fransız casusluk ajansı olan Dış Güvenlik Genel Müdürlüğünün (DGSE), Rus casuslarının, bilgisayar korsanlarının ve diğerlerinin, aşırı sağdaki National Front Party Başkan adayı Marine Le Pen'e yardım etmek için çalıştıkları konusunda endişeli oldukları bildiriliyor.

Rus devlet medyası, rakiplerinden biri olan Emmanuel Macron'un Amerikan bankalarının bir aracı olduğunu ve gizli bir eşcinsel sevgilisinin olduğunu ileri sürdü. Partisi bir Rus bankasından kredi alan Le Pen, Kırım'daki Kremlin hattını kırdı ve bölgenin her zaman Rusya'nın bir parçası olduğunu söyledi.

Almanya’nın dış istihbarat teşkilatı başkanı Bruno Kahl, Rus bilgisayar korsanlarının Alman siyasi sahnesini de bozmaya çalıştıkları konusundaki endişelerini dile getirmişti. Şansölye Angela Merkel'in Nato ve E.U.'nun güçlü bir destekçisi olduğu için alman toplumu tarafından dışlanmasına çalışıyorlardı.. Amerikan seçimlerinde Rus müdahalesine değinen Kahl, Süddeutsche Zeitung gazetesine verdiği demeçte,
"Failler, kime yardım edeceklerine bakmaksızın, demokratik süreci ortadan kaldırmakla ilgileniyorlar" demişti. Almanya’nın yerel istihbarat teşkilatı başkanı da o zamandan beri “federal seçimleri etkileme girişimleri için artan kanıtlar” konusunda uyardı. Times’a Alman siyasetçilere yönelik “agresif siber yayılma” da zaten bir artış olduğunu söyledi.

Dükler dikkatlerini Demokrat Ulusal Komite (DNC)'ye çevirdiğinde, 2015 yılında belirgin amaç Parti üyeleri arasındaki ayrılıkları kullanmaktı. Eylül ayında, bir FBI ajanı DNC'yi aradı ve bilgisayar ağının saldırıya uğradığını söyledi. Ajan, bir teknik destek müteahhitinin bilgileri düşürdüğü, Google’ı “Dükler” hakkında bilgi için kontrol ettiği ve bilgisayar korsanlığı kanıtı için temel bir kontrol gerçekleştirdiği yardım masasına transfer edildi. FBI ajanı Ekim ayında takip mesajları bıraktı ama ofisi hiç ziyaret etmedi ve DNC liderliği tam kapsamlı bir savunma yapamadı.


"Mikrodalga akıllı, ancak buzdolabı uyandı."

Mart 2016 itibariyle tehdit aşikardı. Siber güvenlik uzmanları, John Podesta ve diğer Demokrat yetkililere ait hesapları kırmak için “spear-phishing” mesajlarını kullanan Fancy Bear olarak bilinen ikinci bir Rus hacker grubunu tespit etti. Cosy Bear gibi, Fancy Bear de Alman parlamentosu, Ukrayna topçu sistemleri ve Dünya Anti-Doping Ajansı'na karşı siber saldırılarda görülen teknik imzasıyla dünya çapında bir iz bırakmıştı. Moskova'da lider bir siber güvenlik firmasını yöneten Ilya Sachkov, “Tespit edildikten sonra çalışma tarzını değiştirmeyen bir grup hiç görmedim” dedi. “Hangi mantık, yöntemlerini değiştirmemelerini sağlamıştır?” demişti.

FireEye'de uzman olan ve daha önce seçim operasyonunda yer alan hack gruplarını inceleyen bir siber güvenlik kuruluşu olan Charles Carmakal, sofistike bilgisayar korsanlarının sıklıkla adli yollar bıraktıklarını söyledi: “En iyi takımlar bile hata yapar ve çoğu zaman, hackleme konusunda harika olan kişiler, nasıl bir soruşturma yapacaklarını ve makinede bıraktıkları tüm izleri anlayabileceklerini de bilen adli tıpçılar değildir.”

Sonuçta, saldırı çok fazla uzmanlık gerektirmemişti. Mızrak avlanma yoluyla bir e-posta hesabına erişme, Stuxnet gibi karmaşık bir siber silah üretmekten çok, elbise askılı bir arabaya girmeye benzer. Bilgi güvenliği uzmanı Oleg Demidov, teknik açıdan bakıldığında, hackin “vasat — tipik, tamamen standart, olağanüstü bir şey olmadığını” söyledi. Demidov'un bakış açısına göre başarı “elde edildikten sonra bu bilgiyle ne yapılacağının bilgisi” idi.


22 Temmuz’da Demokratik Ulusal Sözleşme(DNC) saldırısından üç gün önce, WikiLeaks en fazla zarar veren DNC’nin Bernie Sanders’ın kampanyasını baltalamaya çalıştığını öne süren yaklaşık yirmi bin e-posta gönderdi. Bir e-postada, DNC başkanı Debbie Wasserman Schultz, Sanders'a “Başkan olmayacak” diyordu. İstifası, gizlilik, popülizm ve ayrıcalık; zaten Trump’ın Clinton’a karşı cephaneliğinin bir parçasıydı. Aylar sonra, Wasserman Schultz, FBI’yı hack’e daha saldırgan tepki göstermediği için suçladı, “Bir BT yüklenicisi ile sadece telefonla iletişim kurarak ayları nasıl geçiriyorlar?” Dedi. “Onların  arasındaki protokol nasıldı? Bir şeyler değişmeli, çünkü bu son gördüğümüz şey değil. ”


DNC'nin geçici başkanı Donna Brazile yedi Başkanlık kampanyasında çalışmıştı, ancak DNC personeli ve bağışçılarına yönelik ölüm tehditleri de dahil olmak üzere ortaya çıkan öfkenin düzeyi için hazırlıksızdı. “Ben Güneyliyim ve herkesin size N kelimesini, B kelimesini veya C kelimesini söylediği geleneksel kampanyalardan geçtim” dedi. “Fakat bu, Amerikan siyasetinde bulacağınız olağan bir antipati türü değildi. Başka bir şeydi.” Birisi adına sahte bir e-posta hesabı oluşturuldu ve Times gazetecisine mesaj gönderildi..“En iyi psikolojik savaştı” dedi. (Brazile'nin yorumcu olduğu CNN, e-postaları hacklendiğinde, ağ stratejisi oturumlarına katıldıktan sonra, Clinton kampanyasıyla olası tartışma sorularını paylaştığını açıkladığında onunla ilişkileri kesti.)


Obama yönetimi yetkilileri, siber saldırılara nasıl cevap verecekleri ile ilgili tartışmalar yaşarken, onlara, potansiyel olarak çok daha fazlası olan bir olay olan, Rusya'da ve sosyal medyada, Hillary Clinton hakkında çıkan “sahte haber” rapor setleri geliyordu. Obama Yönetimi yetkilisi, "Ruslar,  kiralık kalabalıkların ve sahte broşürlerin olduğu günlerden bu yana çok daha akıllı hale geldi" demişti.“Yaz boyunca, gerçekten önemli olduğu anlarda, Rus sosyal-medya stratejisi gerçekleştiği zaman, resmin bütününe dair bir fikre sahip değildik. Ekim ayında vakıf olduk, ancak artık çok geçti.”


WikiLeaks'in DNC e-postalarını yayınlamasından sonraki haftalarda, Bernie Sanders'in San Diego'daki destekçileri için bir Facebook sayfası düzenleyen organizatör olan John Mattes, sahte profillere sahip yeni bir hayran dalgalanması olduğunu fark etti. Bir “Oliver Mitov” un neredeyse hiç arkadaşı ya da fotoğrafı yoktu ancak on altı Sanders yanlısı grubun üyesiydi. 25 Eylül’de Mitov, Sanders yanlısı sayfalara yayınladı: “Yeni Sızıntı: Hillary'ye Bingazi'deki 4 Adamın Ayrılması Emrini Kim Verdi! -USAPoliticsNow.”  Mattes, “Sahte haberler, Bernie seçmenlerinin bir kısmını etkiledi ve cesaretini kırdı. Bunu fark ettiğimde 'Bizimle oynuyorlar' dedim.”


Stanford'dan Matthew Gentzkow ve New York Üniversitesi'nden Hunt Allcott  adındaki iki ekonomist tarafından seçim sonrası yapılan bir araştırma, kampanyanın son üç ayında, üretilen Trump yanlısı fabrikasyon hikayelerin, üretilen Clinton yanlısı hikayelerden dört kat daha fazla paylaşıldığını tespit etti. Araştırmacılar ayrıca okuyucuların kabaca yarısının  sahte bir habere inandığını tesbit ettiler. 


Oxford Üniversitesi İnternet araştırmaları uzmanı Philip N. Howard tarafından yürütülen bir araştırma, genel seçimin ikinci tartışması sırasında “bot” olarak bilinen otomatik Twitter hesaplarının, Clinton lehine üretilen her bir tweete karşılık Trump lehine dört tweet ürettiğini, Trump’ın mesajlarını medya önceliklerini belirleyen trend konularının tepesine taşıdığını tesbit etti. İnternet araştırmacıları ve siyasi operatörler, bu botların önemli bir kısmının Kremlin tarafından desteklenen ve bazen finanse edilen bireyler ve kuruluşlarla aynı çizgide olduğuna inanıyor.

7 Ekim'de WikiLeaks, toplam elli bin e-postanın ilk bölümünü 'Podesta' hesabından açıkladı. Kurucusu Julian Assange, gizli ABD devlet belgelerini yayınlayan WikiLeaks'in öne çıktığı yıllarda, 2010 yılında, Amerikalı yetkililerin kendisini iade etme çabası için bir bahane olarak gördüğü İsveç tecavüz soruşturmasını önlemek için Londra'daki Ekvador Elçiliğine sığınmıştı. Bir süredir Rus televizyonunda bir program sunan Assange Clinton’ın adaylığını eleştirdi ve Şubat 2016’da, “Clinton, ABD’yi, terörizmi yayan sonsuz, aptal savaşlara itecek” dedi.


WikiLeaks, seçime kadar neredeyse her gün  yeni bir e-posta seti yayınlıyordu. Muhabirler mesajların içeriğini ele alıyorlardı; dedikodular bir yana, Hillary Clinton’un yüksek ücretli Wall Street konuşmalarından alıntılar, Clinton’un Bingazi’ye ile ilgili iç tartışmadaki ifadeleri, Clinton Vakfı’nın dış bağışların politik riskleri konusunda mücadele etmesi ve Podesta’nın bireysel etkisinin hikayeleri sosyal medyadaki manipülasyonla büyütüldü. Clinton kampanyası, e-postalardaki ayrıntılardan saldırıya uğradıkları gerçeğine odaklanmaya çalıştı. Bu tartışma büyük ölçüde boşuna idi.“O zaman tam kapsamı görmüyorsunuz” dedi. “Ama aşındırıcıydı ve  kampanyanın altını oyuyordu.”

Clinton'ın yardımcıları, Trump'a ikinci kez danışmanlık olan WikiLeaks'e açıklamaları için en uygun zamanlama konusunda danışmanlık yapan Roger Stone’dan şüpheleniyordu. Sızıntıların başlamasından altı gün önce, Stone şöyle tweetledi, “@ HillaryClinton bitti. #Wikileaks.” Stone, kendisinden şüphelenmelerinden  “gurur duyduğunu” söyledi, ancak gruba tavsiyede bulunduğunu reddetti. Kendisinin ve Assange’sinin “ortak arkadaşı” tarafından yalnızca sızıntılara karşı uyarıldığını söyledi: “Bana sahip olduğu bilgilerin Hillary'ye zarar vereceği söylendi. Konu anlatılmadı. ”

Stone, Trump ortaklarının Rus istihbarat yetkilileri ile alışverişinde bulunduğuna dair kanıtlarla ilgili haberlerde yer alanlardandı. Stone'a göre, FBI ile temas kurmamıştı ve bu tür şüpheler asılsızdı. (“Suçun delilleri varsa, birini suçlayın,” dedi. “Rusya'da hiç kimseyle bağlantıda bulunmadım. Rusya'da hiç bulunmadım. Herhangi bir Rus tanımıyorum.”)

Clinton kampanyası, dış yardım olmadan birçok taktik hata yapıyordu ve Trump, beyaz işçi sınıfından seçmenlere medyanın bildiğinden çok daha etkili bir şekilde ulaşıyordu. Ancak, Podesta’nın görüşüne göre, hacklenmiş e-postalar kampanyaya ağır zarar verdi, çünkü Clinton’ın özel bir e-posta sunucusunu kullanmasıyla ilgili bağlantısız bir hikaye ortaya çıkmıştı. "Facebook haber bültenini şekillendirdi” dedi.“E-postaları” önde ve merkezde tuttu, çok yavaş bir hareketlilikte bile. “E-postalar” başlığı altında sadece kara bir bulut vardı.”

28 Ekim Cuma günü, F.B.I. direktörü James Comey, ilgisiz bir şekilde, Clinton'dan yeni e-postaların ortaya çıktığını açıkladı. Podesta,“Bu Cuma gününe kadar, on bir gün dışında, büyük bir kamuoyu hareketi görmüyorsunuz. Seçmenler arasında en çok dolaşan grup, üniversite eğitimi almamış kadınlardı. Özellikle son birkaç haftadaki sahte haberlerin yoğunlaşmasının önemli yerlerde etkili olduğunu düşünüyorum. Üç eyalette toplam yetmiş bin oyla kaybettiğinizde, herhangi bir şeyin bir fark yaratıp yaratmadığını söylemek zor. Her şey bir fark yaratıyor. Bence kesinlikle bir etkisi oldu. Bunların arasındaki etkileşim ve F.B.I. sonucu üreten bir girdap oluşturdu." diyecekti.



<<Önceki 3                    Sonraki 5>>


Evan Osnos , David Remnick ve Joshua Yaffa, 24 Şubat 2017, The New Yorker


(Evan Osnos The New Yorker'a 2008'de bir yazar olarak katıldı ve politika ve dış işlerini ele alıyor.  David Remnick 1998'den beri The New Yorker'ın editörlüğünü ve 1992'den beri yazarlığını yapıyor., Moskova’nın The New Yorker muhabiri olan Joshua Yaffa, Berlin Amerikan Akademisi eski çalışanı)



Fotoğraflar: Yuri Smityuk / TASS / Getty; Spiegl / ullstein bild / Getty; Mikhail Metzel / TASS / Getty; soldan sağa: Vadim Ghirda / AP, Laski Diffusion / Getty, Lev Fedoseyev / TASS / Getty, Bülent Doruk / Anadolu Ajansı / Getty, Drew Angerer / Getty, Sergei Savostyanov / TASS / Getty, Filippo Monteforte / AFP / Getty, Aleksey Filippov / AFP / Getty



Bu makale, 6 Mart 2017 tarihli sayının “Aktif Önlemler” başlıklı baskısında yer almaktadır.



Seçkin Deniz, 25
.06.2019, Sonsuz Ark, Çeviri, Çeviri ve Yansımalar
Takip et: @Seckin_Deniz


Not: Çeviri programları kullanılarak İngilizce'den çevrilmiştir.



Sonsuz Ark'tan
  1. Sonsuz Ark'ta yayınlanan yazılardan yazarları sorumludur. 
  2. Sonsuz Ark linki verilerek kısmen alıntı yapılabilir.
  3. Sonsuz Ark yayınları Sonsuz Ark Manifestosu'na aykırı yayın yapan sitelerde yayınlanamaz.

Hiç yorum yok :

Seçkin Deniz Twitter Akışı