24 Temmuz 2018 Salı

SA6539/SD1071: İngiltere İşçi Partisi'nin Irkçılık Tuzağı; Anti-Semitizm mi Anti-Siyonizm mi?

Sonsuz Ark'ın Notu:
Aşağıda çevirisini yayınladığımız, The New York Review of Books editörü Ian Buruma'ya ait olan metin, 20. yüzyılın başlarında anti-semitik düşünceleri olan ingiliz muhafazakarların bugün İsrail'in bütün politikalarını desteklediğini işlerken, İngiliz İşçi Partisi lideri Jeremy Corbyn'un anti-semitik söylemlerini de eleştirmekte, İsrail-ABD siyonizminin anti-semitizm yerine anti-siyonizm ekseninde eleştirilebileceğini, bunun da mantıklı olarak algılanabileceğini ifade etmektedir. Devlet olarak İsrail ve ABD'nin değil hükümetlerin suçlanması gerektiğini iddia etmektedir. Batı'daki bu tartışma, Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın 2013'te doğru bir strateji ile semitizm ve siyonizmi birbirinden ayırarak Siyonizm'i insanlık suçu olarak ilan ettiği tarihten bu yana ne kadar yol alındığını da göstermektedir. Erdoğan 16 Mayıs 2018'de İngiltere'yi ziyaret ettiğinde, Siyonizm karşıtı Neturei Karta Cemaati lideri Haham Elahanan Beck'in yakasında Filistin bayrağı renkleri ile "Özgür Filistin" rozeti vardı. Doğru strateji ile doğru eleştiri, yapılabileceğini Batı'ya da öğretmiş olmak ancak Türkiye'nin  Yüksek İnsanî Algılarının hakkı olabilirdi.. Oldu.
Seçkin Deniz, 24.07.2018 

Labour’s Racism Trap
"İsrail politikalarını ve ABD hükümetlerinin onları körü körüne desteklemelerini eleştirmek için çok fazla sebep var. Ancak eleştiri başka bir şeydir; ABD ve İsrail'in insanlık için en kötü niyetli tehditlere sahip olduğu görüşü başka bir şeydir ve Birleşik Krallık İşçi Partisine kör bir yolda ilerliyor."

Solun Yahudi düşmanlığı doğru bir şekilde suçlanıyorsa, ilgi çekici bir şeyler olmalı. Sonuçta, Yahudi nefreti tarihsel olarak sağ kanat patolojisi olmuştur. Fakat Britanya'da, Muhafazakâr politikacılar ve Daily Telegraph gibi sağcı yayıncılar, bazı İşçi Partisi milletvekillerini anti-Semitizm ile suçlarken büyük bir öfke içinde. Muhafazakârlar, özellikle de Müslümanlar ve hatta diğer Avrupalılar sözkonusu olduğunda yabancı düşmanlığına karşı tepkili değiller. Fakat İsrail'in algılarıyla ilgili her şeye sahip olan bu ikiyüzlülüğün bir nedeni var.


Soldaki anti-Semitizm, çoğu zaman Filistinlilere karşı İsrail politikalarına karşı çıkmanın aşırı bir biçimi. İsrail hükümetini eleştirenler İsrailliler yerine “Siyonistler” den söz ettiğinde, onların makul olduklarından emin olabilirsiniz. Londra'nın eski belediye başkanı Ken Livingstone, bunun için iyi bir örnektir.. İsrail'in varoluşunu itibarsızlaştırmak ve kasıtlı bir dünden ziyade kışkırtıcı bir tarihsel nokta oluşturmak için Hitler'in bir çeşit proto-Siyonist olduğu iddiası daha az başarısız bir girişimdir

Kendisi de şiddetli bir anti-Siyonist olan İşçi Partisi lideri Jeremy Corbyn'in, Londra'da kötülüğü-şeytanı tasvir eden, işçilerin sırtında tekel kuran kanca-burunlu plütokratları gösteren bir duvar resmini çok yanlış görmemesi, Hamas’a övgüsü ile daha eski moda bir anti-Semitizm arasındaki görülen bağlantı affedilebilir.

Belki de bu haksızlıktır. Corbyn'in sadece genişletmiş olabilir. Ancak, hiç kuşku yok ki, zavallı anti-kapitalizm, bazen solda anti-Semitizmin içine girmiştir. Bu, ondokuzuncu yüzyılın sonlarında Fransa'da, Georges Sorel ve devrimci Sendikalistler, Yahudileri Londra'daki muralistlerle aynı koşullarda gördüklerinde doğruydu. George Soros'u bugün emekçi kitlelerin en ölümcül düşmanı olarak görenler için bu hala geçerli.

Soldan bahsederken, bir ayrım yapmak zorunluluğu var. Amerika Birleşik Devletleri'nde, hükümetin en kötü durumda yardım etmesi gerektiğine inanan herhangi bir Demokrat, genellikle solcu olarak adlandırılıyor. Fakat Avrupa'da ve başka yerlerde, bir zamanlar sosyalizmle ilişkilendirilen sınıf tabanlı ideolojinin çok fazla kalıntısı yok. Orta sosyal demokratlar ile ana akım muhafazakârlar arasında artık çok az fark var. Corbyn ve Livingstone'un temsil ettiği şey, Batı emperyalizmi (ya da “yeni-sömürgecilik”) olarak algıladıkları şeylere ve beyaz olmayan insanlara karşı ırkçılığa büyük ölçüde şiddetli bir düşmanlık duygusu ile yönlendirilen bir sekteryan-bağnaz-hizipçi sert soldur.

Yeni-sömürgeciliğin kötülüğünü ve sekteryan solun gözünde ırkçılığı en açık biçimde temsil eden iki ülke, İsrail ve ABD'dir. Gerçekten de, Amerika İsrail'e güçlü bir destek veriyor, özellikle Başkan Donald Trump, hükümet belgesinin Binyamin Netanyahu'ya istediği her şeyi yapma yetkisi verdiğini, Filistinlilere yönelik İsrail baskısının, ortak bir ABD-İsrail teşebbüsü olarak görüldüğünü söyledi. Washington ve Kudüs, Siyonizm'in ikiz başkentleri olarak görülüyor. (Bazıları için başkentler “Yahudi parası” nedeniyle New York ve Hollywood'u içerebilir.)

İsrailli politikalarını, ABD hükümetlerini ve onları körü körüne destekleyenleri eleştirmek için yeterli sebep var. Netanyahu'nun kabinesinin önemli üyeleri de dahil olmak üzere pek çok İsrailli'nin, Araplar hakkında açıkça ırkçı olarak tanımlanabilecek görüşler paylaştıkları bir sır değildir. (Holokost ile ilgili son sözleri dikkate alındığında, aynı şey FKÖ lideri Mahmud Abbas hakkında da söylenebilir.) Ve Trump'ın beyaz olmayan insanlar hakkındaki algısı da tam olarak dostça değildir.

Ancak eleştiri başka bir şeydir, ABD ve İsrail'i insanlık için en kötü niyetli tehditler olarak görmek başka bir şeydir. Soldaki bazı zalimler için, Siyonizm ve ABD emperyalizmi o kadar kötü ki, onların düşmanları solun arkadaşları olmalıydı. Bu nedenle, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin'in bazı eylemleri için mazeret üretmekten ve hatta yüzde yüz propagandasını yapmaktan mutluluk duyuyor.

Livingstone ve diğerlerinin anlayamayacağı şey, Amerikan-Siyonist kötülüğünün imajının, yirminci yüzyılın başlarında sağ kanadın anti-semitik karşıtlıklarına ne kadar yakın olduğudır. Daha sonra, ABD ve bir dereceye kadar Britanya, “Yahudi parası” ile ilişkilendirilmişti. O zaman, insanlar da, “Yahudi iktidarının” Washington ve New York'tan devralındığını varsaydılar. Rothschild ismi şimdiki Soros gibi kullanıldı.

İşçi Partisine sekter solun önderlik etmesi yeni bir olgudur. Corbyn her zaman marjinal bir figürdü, adı Kuzey Londra'daki seçim bölgesi dışında nadiren duyulan bir eksantrikti. Parti liderliğine yükselirken, Trump'ın Cumhuriyetçi Partiyi ele geçirmesi ile eşdeğer olarak neredeyse maskara gibi görünüyordu. Ve yine de belli bir ideolojik anlam ifade ediyordu.

İşçi Partisi, bir zamanlar başka yerlerdeki sol muhalifler gibi, işçi sınıfı olarak bilinen şeyin çıkarlarını temsil etti. Güçlü sendikaları, demiryolları ve posta sistemi gibi kilit ulusal kurumların devlet mülkiyetini destekledi. Ulusallaştırılmış sağlık ve halkın eğitimi hayati kaygılardı. Pek çok solcu da enternasyonalistti. İsrail'in ilk on yılında, solun hala iktidarda olduğu zaman, İşçi Partisinin çoğu Siyonizm'e sempati duyuyordu. (Seçkin Deniz'in Notu: İngiltere İşçi Partisi'nin (1906) kurucusu sosyalist, satanist Fabian Society (Derneği)dir. Lütfen bakınız: Britannica)

Bu 1960'larda ve 1970'lerde değişmeye başladı. İsrail sadece iki savaşta Filistin topraklarını işgal eden bir güç haline gelmekle kalmadı, Batıda solcu ideoloji de sınıf temelli kaygılardan emperyalizme ve ırkçılığa karşı mücadele etmeye başladı. Pek çok solcu kendilerini ırkçılığa karşı savaşçı olarak tanımladıklarından, Siyonistlere karşı muhalefet etmeye ne kadar hevesli olursa olsunlar kendilerini Yahudi karşıtı olarak göremezlerdi. Gerçekten de, Siyonizm hakkındaki görüşleri ile kimliklerini ırkçılık karşıtı olarak doğruladılar.

Bu arada, İsrail, Avrupa ve ABD'de bir paralel değişim yaşandı. İsrail hükümetleri daha militan bir şekilde milliyetçi hale geldikçe, Batı'daki yabancı düşmanları ve şovenistler İsrail'in ateşli destekçileri oldular. İşte bu yüzden, bir zamanlar Yahudi halkının dostça görüşlerinden daha azına sahip olan İngiliz Tories- Muhafazakar partililer, şu anda İşçi Parti politikacılarını anti-Semitler olarak kınıyor. Ne de olsa, belki de İsrail'i çok seviyorlar.

Ian Buruma, 11 Mayıs 2018, New York, Project Syndicate

(The New York Review of Books kitabının editörü olan Ian Buruma, Amsterdam'daki Cinayet dahil olmak üzere sayısız kitabın yazarıdır: Theo Van Gogh'un Ölümü ve Hoşgörü Sınırları, Yıl Sıfır: 1945'in Tarihi ve en yakın zamanda,  A Tokyo Romance.)



Seçkin Deniz, 24.07.2018, Sonsuz Ark, Çeviri, Çeviri ve Yansımalar

Çeviriler ve Yansımalar




Not: Çeviri programları kullanılarak İngilizce'den çevrilmiştir.




Sonsuz Ark'tan
  1. Sonsuz Ark'ta yayınlanan yazılardan yazarları sorumludur. 
  2. Sonsuz Ark linki verilerek kısmen alıntı yapılabilir.
  3. Sonsuz Ark yayınları Sonsuz Ark Manifestosu'na aykırı yayın yapan sitelerde yayınlanamaz.


Yorum Gönder

Seçkin Deniz Twitter Akışı