14 Eylül 2019 Cumartesi

SA7976/SD1480: 'Amerika Yok Sayılıyor'

Sonsuz Ark'ın Notu:
Aşağıda çevirisini yayınladığımız analiz, ünlü neocon-satanist dergi Foreign Policy yazarı Michael Hirsh'e aittir ve ABD Başkanı Trump'ın geleneksel Amerikan emperyalizminin tahakkümcü ilkelerini terk ettiğini ve hem düşmanlarına hem de müttefiklerine karşı tutarsız, ilkesiz dış politika uygulamalarının ABD'yi etkisiz hale getirdiğini iddia etmektedir. Trump, yaklaşık yüz yıl boyunca dünyada çıkarılan bütün savaşların, iç savaşların ve terörün ana sorumlusu olarak itibarsızlaşmış, borç batağına saplanmış ve kendisinden nefret edilen bir ülke olarak devraldığı ABD'yi yeniden büyük Amerika yapmak için çalışmaktadır; bunu da geleneksel emperyalist ilkelere göre yapamayacağını bilerek, eski anlaşmaları bozmayı ve yeni anlaşmalar imzalamayı hedeflemektedir. En son 10 Eylül 2019 günü, kendisine Kuzey Kore'ye, İran'a ve Venezuela'ya saldırmasını, Türkiye ile gerilimi arttırmasını öneren ulusal güvenlik danışmanı John Bolton'u kovan Trump, aynı zamanda Türkiye'ye ABD Ticaret Bakanı Wilbur Ross'u göndererek Türkiye-ABD arasında 50 milyar dolar ihracat, 50 milyar dolar ithalat yapılması konusunda görüşmeler yapmasını sağlamış, neocon-satanist çevrelerin etkin olduğu CIA-Pentagon sarmalında Suriye'ye PKK-YPG'ye verilen desteğin kesilmesini, ABD askerlerinin çekilmesini istediğini ilan etmiş, ancak bunda başarılı olamayarak geri adım atmıştır. Yazarın yazısında bahsettiği Kuzey Kore, Japonya, Güney Kore, Hindistan, Pakistan, İran gibi ülkelere yönelik politik tutumları nedeniyle eleştirilen Trump'tan çok daha önce ABD Türkiye tarafından 15 Temmuz 2016'daki askerî darbede kesin bir şekilde durdurulmuştu. Rusya Parlamentosu'nun üst kanadı Federasyon Konseyi üyelerinden Aleksey Puşkov 9 Eylül 2019'da Türkiye dahil birçok ülkenin ABD'nin norm belirleyici olmasına artık göz yummadığını söylemişti: "Pentagon'un başındaki M. Esper belli ki hiçbir şey anlamamış. Zira Rusya'ya, kendilerinin koyduğu kurallara göre davranma, yani itaatkar bir biçimde ABD'nin peşinden gitme çağrısında bulundu. Ancak dünya değişti: Rusya, Çin, Türkiye ve daha birçok ülke, ABD'nin kendi kurallarını dayatma hakkını tanımıyor. ABD için uyanma vakti geldi." Açık bir şekilde anlaşılmaktadır ki Trump ve kendisini yönlendiren neocon-satanist derin devlet Amerika'nın yalnızlaştığını çok iyi bilmekte ve tedbirler almaktadır, aynı zamanda yine neocon-satanist Foreign Policy gibi yayın organlarında Trump'ın eleştirilmesini sağlamaktadır. Aleksey Puşkov'un dikkatleri Rusya'dan Türkiye ve Çin'e çevirmesi bir anlamda stratejik hedef çoğaltma girişimidir ve bu tür girişimler çok kapsamlı politik değişkenlerle etkisiz hale getirilmelidir.
Seçkin Deniz, 13.09.2019

America Ignored
"Uluslar artık ABD yokmuş gibi davranmaya başlıyor."

ABD Başkanı Donald Trump, geçen ayın sonunda Hindistan ve Pakistan arasındaki onlarca yıldır süren Keşmir anlaşmazlığına arabuluculuk yapmayı teklif ettiğinde, modern Amerikan başkanlarından farklı yeni bir şey yapmaya çalışmıyordu. ABD liderleri, global ilişkilerde,1905 yılında Rus-Japon Savaşı’nın sona erişini müzakere ettiği için Nobel Barış Ödülü’nü kazanan Teddy Roosevelt’in yaptığı gibi hakem rolünü üstlenmeye çalıştı.


Aradaki fark, Trump'ın çabayı geleneksel yoldan saptırmasıydı; Hindistan Başbakanı Narendra Modi, görüşmelerin gerçekleşmeyeceğini, resmen Keşmir'i ilhak ettiğini açıklayarak nükleer silah sahibi iki ülke arasındaki gerginliği ciddi şekilde arttırdı.


Trump, sadece Modi'nin pozisyonunu açıkça yanlış tanıtmakla kalmamış ve Hindistan lideri Modi'ye, (Pakistan Başbakanı İmran Han'ın ziyareti esnasında kameralar karşısında) arabuluculuk yapmak istediğini de söyleyerek onu küçük düşürmüştür. (Hiçbir Hindistan başbakanı, özellikle de Modi gibi bir milliyetçi, Hindistan'ın kendi eyaleti olarak kabul ettiği Keşmir ile ilgili uluslararası bir arabuluculuğu asla kabul etmedi.) 


Gözlemciler için en belirgin olan şeyler Trump'ın bulanıklaştırdığı, en karmaşık konulardan biri hakkında yaptığı sıradan yorumlardı. Trump, Güney Asya’da tek bir sona odaklanmıştı -Pakistan’ı ABD’nin komşu Afganistan’dan çekilmesine yardım etmeye teşvik etmişti - ve insanlar onun zaman zaman gösterdiği ilgi dışında Keşmir hakkında pek az şey bildiğini düşünüyordu. “Dürüst olmak gerekirse, Trump’ın neden bahsettiği hakkında en ufak bir fikri olduğunu sanmıyorum” diye bir tweet attı eski bir üst düzey Birleşmiş Milletler yetkilisi olan ve şu anda Hindistan Ulusal Kongre Partisi'nden milletvekili olarak seçilmiş olan Shashi Tharoor.


Bu tutum tamamen kalıcı bir kalıp haline geldi. Diğer ülkeler gittikçe artan bir şekilde kendi yollarında ilerliyorlar, Trump yönetiminin yalnızca tek bir tüketici - kendine ait - çıkarını gözetmeye çalıştığı ve başkalarının çıkarlarının ne olabileceğini keşfetme isteği bile yok. Trump’ın Kuzey Kore’nin yeni füze testlerinden kaynaklanan bölgesel tehditleri görmezden geldiği ve Japonya ile Güney Kore arasındaki son kargaşada çok az yer aldığını Doğu Asya’da gördük. Diğer ülkeler Basra Körfezi'nde ABD liderliğindeki bir tanker koruma gücüne katılmayı reddettiği halde, Trump'ın yeni dostu Başbakan Boris Johnson'ın liderliğindeki İngiltere'nin imzalayabileceğini gördük. Trump'ın “America First-Önce Amerika” felsefesi pratikte daha başka bir şey haline geldi: America Only- Yalnız Amerika-.


İki buçuk yıl sonra, bu tutum bir sıkıntıdan daha fazlasına dönüştü: Dünyadaki uluslar davranışlarını değiştirmeye başlıyorlar. Milletler adeta Birleşik Devletler yokmuş gibi davranmaya başlıyor ya da esas olarak Amerika'yı bir engel gibi görüyorlar.


Trump'ın göreve başlamasından bu yana neredeyse pek çok kişinin söylediği gibi, ABD'nin kredibilite krizi yaşadığını söylemek çok iyimser bir yaklaşım haline geldi. Geçtiğimiz aylarda Trump’ın İran’a karşı tek başına bir savaş açmaya ya da Çin’in teknoloji devi Huawei’ye karşı başka ulusların da yanında yer almalarını sağlamaya çalıştığını (aynı zamanda başarısız olduğunu) duyduk. Şimdi krizin çok ötesinde gözüküyoruz ve yerleşmiş sonuçlar şu şekilde: Dünyadaki birçok kritik bölgede ABD'nin güvenilirliği neredeyse tamamen erimiş (yanardöner) durumda.


Şimdiye kadar, Japonya’nın milliyetçi Başbakanı Şinzo Abe gibi liderler, Trump’ın egosunu tatmin etmek için -Abe, en azından Trump’a göre, ABD başkanını Nobel Barış Ödülü’ne aday gösterdi- sadakatlerinin devam ettiğini titizlikle göstermeye çalıştılar. Şimdi Trump’ın 2020 seçimlerinde eski Başkan Yardımcısı Joe Biden gibi zayıf bir Demokrat adaya karşı yeniden seçilebileceğini hesaplıyorlar. Bu da Washington'a olan güveni çarpanlara ayırırken uzun vadeli planlar yapmak anlamına geliyor. Bu bariz bir takastır: Bizi görmezden gelirsiniz, biz de sizi görmezden geliriz.


Trump “tarihi müttefiklere ve hatta geleneksel düşmanlara saygısının pek olmadığı uluslararası ilişkilere yönelik işlemsel bir yaklaşıma sahiptir. Her şey ABD medyasında Trump'ı kendi evinde sevdirebilecek manşetlere ulaşmakla ilgili ”diyor Pakistan'ın eski ABD Büyükelçisi Hüseyin Hakkani. “Trump'ın Imran Khan'ın ziyareti sırasında yaptığı yorumların tek bir amacı vardı: Pakistan'ın 2020 seçimlerinden önce ABD askerlerinin çekilmesi için Taliban'la anlaşma sağlanmasında yardım etmesini sağlamak. Açıklamaları Hindistan'ı rahatsız etti, Başbakan Modi'nin Keşmir'in entegrasyonunu hızlandırmasına yol açtı ve Trump'ın Afganistan'da istediğini elde etmesi için çok fazla yarar sağlamadı.” 


Trump’ın laubali yaklaşımına zıt olarak, örneğin Roosevelt’in Doğu Asya’daki derin çalışmaları ve bölgedeki güç dengeleri -önceden Japonya'nın baskın güç olacağını öngördü -, Japonya ve Rusya arasındaki Portsmouth Antlaşması’nın müzakere edilmesine yol açtı. Ya da Richard Nixon’ın Soğuk Savaş sırasında Çin’le ustaca yeniden yan yana gelmesi. Veya Jimmy Carter’ın ve Bill Clinton’un 1978’de ve 2000’de Camp David’de İsrail-Filistin sorunlarına derinlemesine dalmaları. Tüm bu yoğun çabalar, ABD’nin çıkarları için- ama aynı zamanda en azından dünyaya sunulduğu gibi - daha fazla çaba sarf etmeye yönelikti.


Trump böyle bir iddiada bulunmuyor. Onlarca yıldır Asya-Pasifik bölgesini istikrara kavuşturmada baskın olan ABD rolü bu iki ülke arasındaki  -İkinci Dünya Savaşı'ndan çok daha öncede beri süren-eski düşmanlığı düşük bir seviyede tutmuştu. "Başkan Barack Obama yönetimi gibi yakın geçmişte Washington, bu rolü sürdürmek için bakan yardımcısı düzeyinde düzenli üçlü görüşmelerde bulundu," diyor Başkan George W. Bush’a bağlı Ulusal Güvenlik Konseyi’nde Asya eski direktörlerinden biri olan Victor Cha."Bu çabalar büyük ölçüde durduruldu."


Dış İlişkiler Konseyi (CFR) Üyesi Stewart Patrick, “Hangi siyasi görüşte olursa olsun, ABD taahhüdünün güvenilirliği Japonya-Güney Kore’nin sınırlarını zorlama -ve gerektiğinde kuvvetli bir şekilde kol bükme- eğilimindeydi” diyor. “Trump’ın ABD’nin stratejik duruşunu periyodik olarak sorgulaması ve genel öngörülemezliği riskten korunma davranışını artırdı.”



Michael Hirsh, 9 Ağustos 2019, Foreign Policy



Seçkin Deniz, 14
.09.2019, Sonsuz Ark, Çeviri, Çeviri ve Yansımalar
Takip et: @Seckin_Deniz


Not: Çeviri programları kullanılarak İngilizce'den çevrilmiştir.



Sonsuz Ark'tan
  1. Sonsuz Ark'ta yayınlanan yazılardan yazarları sorumludur. 
  2. Sonsuz Ark linki verilerek kısmen alıntı yapılabilir.
  3. Sonsuz Ark yayınları Sonsuz Ark Manifestosu'na aykırı yayın yapan sitelerde yayınlanamaz.

Hiç yorum yok :

Seçkin Deniz Twitter Akışı