21 Eylül 2019 Cumartesi

SA7993/SD1486: "ABD'nin Daha Fazla Nükleer Silaha İhtiyacı Var"

Sonsuz Ark'ın Notu:
Aşağıda çevirisini yayınladığımız metin New York Times yazarı Bret Stephens'e aittir ve yapılan nükleer silah anlaşmalarında ABD hariç herkesin hile yaptığı bir dünyadan bahsetmekte ve doğal olarak nükleer silah sahibi ülkelerle rekabet edebilmesi için ABD'nin daha fazla nükleer silah üretmesi gerektiğini iddia etmektedir, fakat durum ABD için hiç de parlak değildir: "Şu anda, ABD nükleer cephaneliğinde boşluklar var, Rusya antlaşması ihlalleri nedeniyle, gecikmiş modernleşmenin sonucu olarak bu cephanelik giderek artan bir şekilde harap oluyor ve bir değil, iki büyük nükleer rakip karşısında yeterince büyük olmayabilir." Sorun şu ki, ABD yaşadığı ekonomik bozgun ve 20 trilyon doları aşan borç ve her yıl 1 trilyon doları aşan bütçe açığı dolayısıyla balistik füzelerini geliştirmekten aciz durumdadır; çok daha pahalı olan nükleer füze başlıkları üretmesi neredeyse imkansızdırTrump yönetiminin ABD’nin sahip olduğu toplam nükleer silah sayısını ve 2018’de sökülmüş olan nükleer savaş başlığı sayıları ile ilgili bilgileri gizli olarak sınıflandırmasının temel sebeplerden biri de çürüyen  nükleer cephanelik olabilir. Metnin en ilginç tarafı (nükleer silah sahibi müslüman olmayan ülkeler ellerindeki silahları teröristlere kaptırmaz iken) Pakistan'daki nükleer silahlarının teröristlerin eline geçme riskinden bahsetmesidir; bu da tıpkı ABD'nin nükleer olsun ya da olmasın yaptığı tüm ikili anlaşmalarda karşı tarafları sürekli aldattığı gerçeği gibi, aldatıcı bir çarpıtmadır. Türkiye buhareket aralığında kendi nükleer cephaneliğini oluşturmaktan ve güvenliğini kesin olarak sağlamaktan vazgeçmemelidir. Nükleer silah ABD'yi ve diğer nükleer silah sabini ülkeleri caydırıcı güç  olarak egemen hale getirmişse Türkiye bu imkandan uzakta kalma hakkına sahip değildir.
Seçkin Deniz, 21.09.2019

The U.S. Needs More Nukes
"Rus hilesi güçlü bir tepki gerektiriyor."

“Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü (NATO)'nün başkentlerinde, ABD'nin askeri bir müttefik olarak güvenilirliğine dair net bir güven eksikliği var.”

Tanıdık geliyor mu? Bu, 7 Ekim 1979 tarihli Times bir haberinden. Donald Trump ABD müttefiklerinin gözünde güvenilir olmayan ilk Amerikan başkanı değil.


ABD’nin iddialarına göre bir Rus seyir füzesi, 1987 Orta Menzilli Nükleer Kuvvetler Antlaşması’nı ihlal ediyor. 
Pavel Golovkin / Associated Press

O zamanlar soru, Jimmy Carter'ın Sovyetler Birliği'nin Batı Avrupa'daki askeri teçhizatları tehdit eden ve buna karşı Atlantik ittifakında eşdeğeri olmayan orta menzilli bir nükleer füze SS-20 konuşlandırmasına cevap verip vermeyeceği idi. Aynı yıl Carter, cevap olarak, Reagan yönetiminin 1980'lerin başında tamamladığı bir politika belirlendi, ABD’nin Avrupa’ya yüzlerce orta menzilli Pershing II’nin konuşlandırılması ve füze gönderilmesi konusunda anlaştılar.


ABD’nin 1987’deki Orta Nükleer Kuvvetler Anlaşması’ndan (Rusya) yıllarca aldatılmasının ardından ve uyum sağlamaya yönelik diplomatik çabalar sonrası resmi olarak çıkmış olduğunu hatırlamakta fayda var. Ulusal istihbarat eski direktörü Dan Coats'a göre, Moskova, “gizlice konuşlandırdığı 100 kritik seyir füzesi  ile “Avrupa'nın kritik askeri ve ekonomik altyapısını hedef alarak NATO müttefiklerini zorlayıcı bir konumda.”ydı. Rusya’nın ayrıca 1996 Kapsamlı Nükleer Test Yasağı Anlaşması’nı ihlal ettiğine inanılıyor.


ABD birçok nükleer cephede zorlanırken bunlar gerçekleşiyor. Savunma İstihbarat Ajansı (DIA)'na göre, nükleer güçlerini modernize eden Çin'in  nükleer stokunu on yıl içinde ikiye katlaması bekleniyor. Kuzey Kore füzeleri test etmeye devam ediyor ve Trump'la yapılan bir anlaşmanın bir parçası olarak bombalarından vazgeçmek istediğine dair bir işaret yok. Pakistan cephaneliğini hızla genişletiyor ve bir savaş başlığının teröristlerin eline geçme ihtimalini artırıyor. Ve İran'ın nükleer işini yeniden başlatması, başlı başına büyük bir tehdit oluşturuyor ve bölgesel rakiplerini bu duruma uymaya teşvik ediyor.


Ne yapmalıyız?


Standart cevap daha fazla silah kontrolüdür. Bazıları ABD’nin Rus ihlallerine bakılmaksızın INF anlaşmasını onurlandırmaya devam etmesi gerektiğini savundu. Foreign Affairs dergisinin son sayısında, her ikisi, de demokrat olan eski Georgia Senatörü Sam Nunn ve eski Enerji Bakanı Ernest Moniz, “çürüyen silahların kontrolü ve yeni gelişmiş silahların toksik karışımı” konusunda uyarılarda bulunuyorlar ve nükleer silahların ileri konuşlanmasına karşı çıkıyorlar. İran krizine liberal bir cevap, Barack Obama'nın nükleer anlaşmasına dönmek.


Ancak tüm silah kontrol anlaşmalarıyla ilgili sorun, iyi niyetli olmaları değil. Kötü adamlar hile yapar, iyi insanlar bilmez ve dünya genellikle çok geç öğrenir.


Almanya, Versay Anlaşması'nın getirdiği silah sınırlamalarında hile yaptı. Sovyetler Birliği, 1963 Sınırlı Test Yasağı Anlaşması ve 1972 Antiballistik Füze Antlaşması dahil, hemen hemen bütün uluslararası anlaşmalarda hile yaptı. Kuzey Kore, 1994 tarihli Çerçeve’de Clinton yönetimini aldattı. İran, hem Yayılma Önleme Anlaşması hem de verdiği taahhütleri ihlal etti.


Ve şimdi Rusya yine hile yapıyor.


1970'lerin sonlarında olduğu gibi, asıl risk, Moskova’nın ABD’nin orantılı bir tepki vermesini gerektirmeyecek şekilde NATO müttefiklerini ayrıcalık isteyerek ya da gerilimi tırmandırarak tehdit edebilmesidir. Bu, özellikle Estonya gibi bu tür tehditlere maruz kalan müttefikler için ABD güvenlik garantileri konusunda tehlikeli bir kararsız olduğunu düşünen Trump eleştirmenlerini (ben de dahil) alarma geçirmelidir.


Aynı risk Doğu Asya'da da geçerlidir. Trump yönetimi Tayvan'a 8 milyar dolarlık bir F-16 satışı gerçekleştiriyor gibi görünüyor, muhtemelen Pekin ile ticaret müzakerelerinde pazarlık çipini oluşturuyor. Ancak bu, Çin askeri planlamacılarını, ABD'nin anakaradan bir saldırı veya istila durumunda Tayvan'ı savunmaya yardımcı olacak siyasi iradeye veya yeterli askeri araca sahip olmadığına ikna edebilir.


Çin'in zorla tekrar birleşmesi, ABD güvenlik güvencesini düpedüz, değersiz olmasa bile şüpheli hale getirecektir. Bu, diğer alanlardaki revizyonist güçlerin saldırganlık politikalarına dönmesi anlamına gelir. Aynı zamanda Japonya, Güney Kore ve Suudi Arabistan gibi ülkelerin kendi nükleer cephanelerini edinmeleri için uyarı anlamına gelecektir.. ABD'nin ellerinde nükleer silahlardan hoşlanmayanlar bu devletlerin ellerinde onları daha fazla sevmeyecekler.


Bu nedenle, “genişletilmiş caydırıcılık” dahil, ABD'nin nükleer caydırıcılığı mantığı ile Cumhuriyetçi ve Demokrat yönetimler müttefiklerimizi 70 yıldan fazla bir süredir güvenlik sağlamışlardır. Ancak bu mantık, potansiyel bir yükseltme döngüsünde boşluk içermeyen geniş, modern ve kalibre edilmiş bir cephanenin korunmasına bağlıdır. Şu anda, ABD nükleer cephaneliğinde boşluklar var, Rusya antlaşması ihlalleri nedeniyle, gecikmiş modernleşmenin sonucu olarak bu cephanelik giderek artan bir şekilde harap oluyor ve bir değil, iki büyük nükleer rakip karşısında yeterince büyük olmayabilir.

Bu köşe yazısına Jimmy Carter ile ilgili iki basit noktaya değinerek başladım: ABD daha önce benzer zorlukları aşmıştı ve liberal başkanlar çok çeşitli nükleer silahlara olan ihtiyacı anladılar. Üçüncüsünü de ekleyeceğim: Füzelerin Avrupa'ya gönderilmesi kararı Carter için, Reagan’ın, Soğuk Savaş’ı kazanmak için daha fazlasını yapan, onları kaldırma kararı almasından çok daha zor bir karardı.



Bret Stephens , 9 Ağustos 2019, New York Times



Seçkin Deniz, 21
.09.2019, Sonsuz Ark, Çeviri, Çeviri ve Yansımalar
Takip et: @Seckin_Deniz


Not: Çeviri programları kullanılarak İngilizce'den çevrilmiştir.



Sonsuz Ark'tan
  1. Sonsuz Ark'ta yayınlanan yazılardan yazarları sorumludur. 
  2. Sonsuz Ark linki verilerek kısmen alıntı yapılabilir.
  3. Sonsuz Ark yayınları Sonsuz Ark Manifestosu'na aykırı yayın yapan sitelerde yayınlanamaz.

Hiç yorum yok :

Seçkin Deniz Twitter Akışı